हरेक बिहान सुर्योदयसँगै
सपनाको भारी बोकेर उठ्छु,
दिनभरि यो खाल्टोको हरेक
चोक र गल्लीहरुमा लुटिन्छु
र साँझ हरितन्नम भएर
डेरामा फर्कन्छु ।
यस्तै छ मेरो हाल ।
सधैं बेहाल बेहाल ।।
लखतरान भएको शरीर
पुनः आशाका टुक्राहरू सँगालेर,
जब पल्टीन्छु ओछ्यानमा,
भोलि त केही होला भन्दै
फेरि उही सपना पाल्छु ।
तर,
भोलिको सुनौलो कल्पना पनि,
आजकै पीडामा अल्झिरहन्छ ।
यस्तै छ मेरो हाल ।
सधैं बेहाल बेहाल ।।
पसिनाले लेखिएका कथा
कसैले पढ्न चाँहदैन जहाँ,
भोक र अभावको बाध्यताबीच
म बाँचेको छु जसोतसो तहाँ,
जति दौडिए पनि लाग्छ
गन्तव्य अझ टाढा छ ।
यस्तै छ मेरो हाल ।
सधैं बेहाल बेहाल ।।
© SatBhim
